Lirim Dullovi
Në vend se në këto faqe të gazetës KOHA të lexoni ndonjë opinion, kësaj radhe do të lexoni, shpresojmë për së herë të fundit, lidhur me problemet e gazetës KOHA, që u shkaktuan nga një biznesmen me të cilin gjatë dy viteve të kaluara kjo gazetë zhvilloi një bashkëpunim afarist.
Bëhet fjalë për biznesmenin Velija Ramkovski, me të cilin dy vite me herët, unë dhe partneri im, Arben Ratkoceri, vendosëm të ndajmë në dysh, d.m.th. 50:50 fitimin nga biznesi, kurse menaxhimi i gazetës KOHA të mbetet në duart tona. Me fjalë tjera, kjo marrëveshje parashihte që pronësia mbi gazetën KOHA të mbetej e pandryshuar, ngaqë atëbotë biznesmeni Ramkovski pohonte se është i interesuar vetëm për biznes, gjegjësisht për pjesën e tij prej 50 për qind nga fitimi i gazetës `'KOHA". Për ta fituar këtë pjesë, ai u zotua se për një kohë të pacaktuar do të mbulojë shtypin dhe shpërndarjen falas të gazetës KOHA, si dhe do të "bombardojë" me reklamimin e gazetës tonë në televizionin e tij, A1. Ndërkohë, ai kërkoi që mjetet nga reklamat për gazetën KOHA të derdhen në xhirollogarinë e tij të firmës Plus Produkcija, prej nga, ai u zotua se do të na ndajë gjysmën e mjeteve të profitit. Kjo ishte marrëveshja gojore, për të cilën Ramkovski, përkundër insistimit tonë, nuk ishte i gatshëm asnjëherë ta nënshkruajë, me arsyetimin se ai me askend nuk nënshkruan asgjë dhe se është i njohur si njeri i fjalës?!
Natyrisht se ne nuk i besuam fjalëve të tij, mirëpo pranuam këtë "deal" për disa arsye. E para ka të bëjë me shpërndarjen falas të gazetës KOHA; e dyta me reklamimin e saj në TV A1; e treta me mbulimin e pjesës së marketingut nga grupacioni i tij medial, segment i cili nuk varet vetëm nga cilësia e gazetës, por edhe nga të qenit pjesë e ndonjë grupacioni (jo)formal medial; si dhe nga shkaku se kjo ishte mënyra e vetme për ta ruajtur pavarësinë e politikës redaktuese të gazetës KOHA, e cila jorastësisht arriti besueshmërinë maksimale të lexuesit shqiptar, që rezultoi me disa zbulime gazetareske siç janë: listat zgjedhore me 200 mijë votues fiktiv (shumica në pjesën maqedonase të shtetit), pastrimi i së cilës u fut në detyrat prioritare të vendit për anëtarësim në Bashkimin Evropian, zbulimin e materialit komprometues të Enciklopedisë maqedonase, që rezultoi me zhvlerësimin e saj dhe përpilimin e një Enciklopedie të re, marifetllëqet me projektin për stimulimin e natalitetit vetëm te maqedonasit, i cili më vonë u hodh poshtë nga Gjykata Kushtetuese, keqpërdorimet në UT dhe problemet e shumta në arsimin fillor dhe të mesëm në tërë shtetin, diskriminimi i shqiptarëve në buxhetet për kulturë, shëndetësi, arsim dhe në ekonomi, shndërrimi brenda natës i shqiptarëve në maqedonas në dokumentet personale që lëshohen nga MPB-ja (letërnjoftime, patentat e shoferëve, pasaporta, certifikatat e datëlindjes etj), projekti për mësimin e maqedonishtes nga klasa e parë si dhe shumë skandale tjera që morën epilog pozitiv falë përkushtimit profesional të stafit të gazetës KOHA.
Ambiciet tona profesionale nuk përfundonin këtu. Me insistimin tonë të fuqishëm, këto probleme të shqiptarëve morën trajtimin e duhur edhe në televizionin A1, ku gazeta KOHA kishte tërë kohën të punësuar një gazetar shqiptar, i cili për detyrë kishte ta njoftojë publikun maqedonas me problemet e shqiptarëve që trajtoheshin në këtë gazetë. Kuptohet, i tërë ky qëllim i ynë fisnik kishte një çmim që duhej paguar.
Biznesmeni Ramkovski filloi t'i hakmerret gazetës KOHA, duke ndalur për vete edhe pjesën tonë të profitit. Këtë e bënte nën pretekstin e blerjes së makinave të reja të shtypit, në emër të mosrealizimit të pagesave të faturave nga ana e klientëve si dhe në emër të investimeve tjera të tij, duke na u lutur që të kemi mirëkuptim. Natyrisht, këto arsyetime nuk mund t'i mbulonin qëllimet e tij të tejdukshme për ta grabitur një ditë gazetën KOHA. Nga ana jonë, mungonin alternativat për të vazhduar vetëm me këtë projekt. E vetmja mbrojtje që kishim ndaj këtyre ambicieve të sëmura të biznesmenit Ramkovski, ishte patentimi nga ana jonë i katër shkronjave të gazetës KOHA në Agjencionin shtetëror për mbrojtjen e pronësisë industriale. Duke e pasur parasysh këtë fakt, biznesmeni Ramkovski fillon të zbatojë planin e tij për dobësimin financiar të gazetës KOHA, duke mos ndarë me ne, për më shumë se një vit përfitimet materiale të gazetës KOHA. Bëhet fjalë për disa qindra mijë euro, edhe atë sipas përllogaritjeve të vetë ekipit të Velija Ramkovskit. Këto mjete kanë përfunduar në xhirollogarinë e firmës Plus Produkcija, që joformalisht është nën kontrollin e tij.
Në fazën e fundit të projektit të tij për grabitjen e gazetës KOHA, Ramkovski inicon kërkesën e tij për të shkaktuar pakënaqësi te popullata shqiptare, që për epilog duhet të ketë tensionimin e raporteve ndëretnike në vend. Ky ka qenë insistimi i tij i vetëm për t'u përzier në politikën redaktuese të gazetës KOHA gjatë bashkëpunimit afarist dyvjeçar me këtë njeri. Në të njëjtën kohë, në mediat që janë nën kontrollin e tij, siç është gazeta VREME, plasoheshin tituj bombastik si dhe editoriale ku kërkohej që fëmijët shqiptarë të mësojnë gjuhën "shtetërore" maqedonase nga klasa e parë, apo shkrime të llojit, "Zoshto makedonskoto zname ne se vee vo jarbolite vo Tetovo i Gostivar".
E përbashkëta e këtyre dy tendencave të tij është ngritja e shkallës së pasigurisë në vend si pasojë e mosdurimit që do të shkaktohej mes shqiptarëve dhe maqedonasve. Stafi i gazetës KOHA me kohë i ka nuhatur këto politika në vend, që kanë për qëllim të vijnë në pushtet, duke përdorur pakënaqësitë reale të shqiptarëve në këtë shtet, të cilët do të duhet të radikalizohen në veprimet e tyre, duke mos përjashtuar këtu edhe shkaktimin e ndonjë konflikti të armatosur. Meqenëse, iniciator të këtyre ideve për keqpërdorimin e pozitës së rëndë të shqiptarëve janë qarqe joshqiptare, gazeta KOHA nuk ka pranuar të jetë pjesë e këtyre skenarëve.
Pas refuzimit kategorik të kërkesave të tij nga ana jonë, Ramkovski zbaton plani e tij për grabitjen e gazetës KOHA nga dy pronarët e saj, duke dhënë një ultimatum prej tre ditësh: "merrni këto të holla dhe hidhni firmën për bartjen e pronësisë së gazetës KOHA tek unë, në të kundërtën do ta ndaloj botimin e gazetës KOHA dhe javores ARENA, Ramkovski provon një shantazh për të cilin ka vlerësuar se do t'i kalojë me sukses. Së pari, ai ka qenë i bindur se shuma prej disa qindra mijë euro do të pranohet pa ndonjë hamendje nga pronarët e gazetës KOHA.
"Namerno sum ve ostavil bez pari. Nemate pari da prodolzhite sami, nema kaj da se pecatite, so CETIS ste skarani, Evropa 92 nema dobra pecatnica i e skapa, a MPM se prezafateni so nivnite izdanija, i nema kaj da ve stavi na pecatenje. Znaci, imate tri dena. Zatoa podobro zemete gi parite inaku KOHA i ARENA nema da gi pecatam, dokolku ne mi gi dadete mene". Këto kanë qenë fjalët e biznesmenit Ramkovski, drejtuar bashkëpronarit të gazetës KOHA, Arben Ratkoceri. Parimisht, Ramkovski kishte pasur të drejtë në vlerësimin e tij. Situata ishte pikërisht ashtu siç e kishte përshkruar. Megjithatë, gabimi i tij fatal kishte të bënte me nënçmimin e pronarëve dhe stafit të gazetës KOHA. I mësuar nga përvoja e tij e deritashme, se me para mund të blihet çdo gjë, ai për herë të parë në jetën e tij mori një "JO" kolektive nga pronarët dhe stafi i gazetës KOHA dhe javores ARENA. Të vetëdijshëm për vështirësitë e shkaktuara në punën e mëtutjeshme, ky ekip zgjodhi rrugën më të vështirë, atë të rezistencës dhe mbijetimit nga ky atak i shkaktuar nga një "boss" i madh në biznesin e mediave në vend. Adresa e parë ku kërkuam ndihmë për ta tejkaluar këtë krizë, ishte ajo e pronarit të Ve-Ve Group dhe të TV Alsat, z.Ferik Velija. Ky zotëri bëri të pamundurën që gazeta KOHA të jetë përsëri në duart e lexuesve të saj. Për ndihmën e pakushtëzuar që na ka ofruar, stafi i gazetës KOHA dhe javores ARENA do t'i jenë mirënjohës për gjithë jetën.
Pas dështimit të planit djallëzor, biznesmeni Ramkovski, si asnjëherë më parë në jetën e tij, personalisht filloi t'i marrë në telefon njerëzit e ekipit tonë, duke i lutur që për shuma të mëdha të hollash, të kalojnë në radhët e tij për të hapur një gazetë tjetër në gjuhën shqipe. Nga gjithsej 30 anëtarë të staft tonë, aty kaluan vetëm katër ish-kolegë të parëndësishëm për funksionimin e gazetës tonë, të cilët dëshmuan se për ZOT kanë vetëm paranë. Shtyllat kryesore të gazetës KOHA dhe javores ARENA mbetën të paprekura. Ky ekip, i cili së bashku me pronarët e këtyre dy edicioneve informative, zgjodhën rrugën më të vështirë drejt suksesit, përbëhet nga emra eminentë të gazetarisë shqiptare, që me përkushtimin dhe profesionalizmin e tyre kanë arritur të fitojnë simpatitë dhe besimin e lexuesve shqiptarë.
Nga ana tjetër, biznesmeni Ramkovski prej sot pritet të lëshojë në shitje gazetën e tij, të quajtur KOHA E RE, projekt ky i koordinuar nga kolegët tanë maqedonas nga gazeta VREME dhe SHPIC. Në këtë gazetë, përpos këtyre katër personave të ikur nga radhët tona, mësohet se i janë bashkangjitur edhe një pjesë e kolegëve tanë që punojnë në redaksinë shqipe të RTVM-së. Ne si redaksi nuk e kemi ndër mend t'i pengojmë të punojnë aty ku duan. Megjithatë është për keqardhje pjesëmarrja e tyre në vjedhjen e organizuar nga biznesmeni Velija Ramkovski të brendit tonë KOHA, të cilën e kanë "stolisur" edhe me tre shkronja tjera "E RE". Sipas ligjeve në fuqi që rregullojnë të drejtat autoriale në vend, ky brend i cili është patentuar para disa viteve nga ana jonë, nuk guxon të përdoret nga asnjë subjekt tjetër juridik, sidomos nëse ai ushtron veprimtari në lëmi të njëjtë. Po të ishte kjo e lejuar, atëherë lirisht mund të hapeshin televizione dhe gazeta me emrat A1- NOVA, A2 - NOVA, SITEL NEW, VREME NEW, SPIC NEW, KANAL 5 NEW, VEST NEW, apo firma me emrat MC DONALD'S NEW, VICTORIA SECRET NEW, SONY NEW, HEDIS NEW, T-MOBILE NEW, e kështu me radhë. Këtë e ka të qartë edhe vetë punëdhënësi i tyre Velija Ramkovski, i cili në rastin konkret, duke mos mundur ta përballojë këtë epilog të planit të tij djallëzor, ndërmerr hapa iracionale vetëm e vetëm për ta dëmtuar gazetën KOHA.
Për fat të keq, këtë vjedhje të katër shkronjave të arta të gazetës sonë, e legjitimojnë këta kolegë tanë, të cilët pa asnjë parakusht tjetër përveç parave, kanë pranuar të jenë veglat e Ramkovskit që do t'ia mundësojnë të vjedhin shkronjat tona të siguruara në institucionet përkatëse.
Këto ditë gazeta KOHA do t'i dërgojë letër paralajmëruese pronarit të kësaj gazete të re për të hequr dorë nga keqpërdorimi i brendit tonë që është patentuar në institucionet përkatëse të këtij shteti. Nëse kjo nuk merret parasysh, atëherë do të kërkojmë që këtë ta bëjnë institucionet e drejtësisë.

Për fat të keq, këtë vjedhje të katër shkronjave të arta të gazetës sonë, e legjitimojnë katër kolegë tanë, të cilët pa asnjë parakusht tjetër përveç parave, kanë pranuar të jenë veglat e Ramkovskit që do t'ia mundësojnë të vjedhin shkronjat tona të siguruara në institucionet përkatëse

Lirim DULLOVI
Duhet të jesh i marrë për të mos kuptuar prapavijën e politikës që udhëhiqet nga kryeministri i Maqedonisë, Nikolla Gruevski. Pikërisht të tillë janë shumica e politikanëve shqiptarë në Maqedoni. Jorastësisht u hartua edhe enciklopedia e famshme maqedonase, prej të cilës politikanët tanë kërkojnë të distancohet kryeministri, njeriu i cili financoi këtë projekt dhe i cili bëri promovimin e tij. Ai më 16 shtator mes tjerash kishte thënë se "ky projekt ndoshta nuk është tregues i plotë për jetën dhe zhvillimin e Maqedonisë, mirëpo kjo vepër, në mënyrë autentike skenon pikëpamjet maqedonase për të kaluarën dhe të tashmen kulturore dhe politike kombëtare dhe pretendon të jetë informatë objektive dhe integrale për ne dhe vendin tonë". Pavarësisht kësaj deklarate, ku ai në mënyrë të hapur pozicionohet në mbrojtje të kësaj vepre, që sipas tij paraqet "pikëpamjen maqedonase", drejtuesit e politikës shqiptare në Maqedoni, koncentrohen me përgjegjësinë e vetëm akademikëve shqiptarë, të Bllazhe Ristevskit, të ASHAM dhe paralajmërojnë padi ndaj autorëve si dhe kërkojnë korrigjime të "gabimeve" dhe distancim nga njeriu i cili në çdo aspekt ishte munduar që kjo vepër të dalë si e tillë dhe të nxisë pikërisht këtë reaksion të shqiptarëve në rajon.

Qeveri e Beogradit
Po të analizojmë politikën trevjeçare të Qeverisë Gruevski, do të konstatojmë se për dallim nga Ljubço Georgievski, i cili frymëzohej nga Sofja, kryeministri aktual Nikolla Gruevski është përcaktuar që Maqedoninë ta çojë në Serbi. Pas patriotit të madh maqedonas, në realitet fshihet një figurë e Beogradit, i cili ka për detyrë që të nxisë një konflikt të ri në Ballkan, ku do të përfshihej jo vetëm Maqedonia, por edhe Kosova, Shqipëria, Serbia dhe Bosnja. Qëllimi final i këtij operacioni do të duhej të ishte ridefinimi i kufijve të këtyre shteteve të Ballkanit, ku nuk do të kishte vend për Maqedoninë si shtet, por ajo do të mund të përfshihej në Serbi, si një pjesë autonome e saj.

Provokimet
Në këtë analizë do të mundohem që këtë konstatim ta argumentoj me disa fakte. Pavarësisht problemeve që ka me tre fqinjët: Serbinë, Bullgarinë dhe Greqinë, kryeministri Gruevski është koncentruar që me çdo kush të shkaktojë konflikt me shqiptarët, si në Maqedoni, ashtu edhe në Kosovë dhe Shqipëri, pavarësisht qëndrimit të tyre tolerant për shtetin e përbashkët, identitetin e maqedonasve, gjuhën e tyre si dhe kulturën dhe ndjenjat e bashkëkombasve të vet, me të cilët po tentojnë ta shpijnë këtë shtet në NATO dhe BE. Që të ndodhë kjo, nevojitet politikë që do të nxisë një rebelim të shqiptarëve ndaj shtetit. Deri tani ky rebelim ka qenë i pamundur, për shkak se si askush më parë, Gruevski kishte vënë nën kontroll të plotë partitë e shqiptarëve në Maqedoni dhe duke shfrytëzuar paaftësinë për të vërejtur qëllimet e politikës së tij, ata kanë bashkëpunuar me te deri sot, duke i krijuar kryeministrit pozicione superiore para rivalëve tjerë politik maqedonas, por edhe duke i dobësuar pozicione shqiptare në këtë shtet, që disa herë iu afruan edhe luftës vëllavrasëse.
Disa nga 100 hapat e Gruevskit
Opinionit të gjerë shqiptarë i duhej shumë kohë të kuptojë jorastësinë e shumë vendimeve antishqiptare të kryeministrit që u kurorëzuan tani me enciklopedinë maqedonase. Duke filluar me ndalimin e përdorimit të flamurit shqiptar, Ligjin për stimulimin e natalitetit vetëm të maqedonasit, Ligjin për "ndalimin" e përdorimit zyrtar të gjuhës shqipe, vendimi i për ndërtimin e një kishe në shesh të qytetit si dhe mohimi i të drejtës për ndërtimin e xhamisë në kryeqytet, mohimi i të drejtës kushtetuese për mësim në gjuhën shqipe në Idrizovë të Shkupit, detyrimi i fëmijëve shqiptarë të mësojnë në tre ndërrime dhe në klasa me mbi 40 nxënës, detyrimi i nxënësve shqiptarë të mësojnë në gjuhën maqedonase, si pasojë e mungesës së paraleleve të mjaftueshme në gjuhën shqipe (tani për herë të parë edhe në Tetovë), diskriminimi i shqiptarëve në sferën e kulturës nëpërmjet ndarjes simbolike të mjeteve buxhetore, diskriminimi që u bëhet mediave shqiptare në ndarjen e mjeteve buxhetore për reklamimin e shpalljeve qeveritare në raport 98 për qind me 2 për qind në favor të mediave maqedonase, vendimi me të cilin fëmijët shqiptarë do të mësojnë në gjuhën maqedonase që nga klasa e parë, përdhosja e shqipes në librat shkollorë të përgatitur nga autorë maqedonas ku shprehjet, toponimet dhe ilustrimet e teksteve janë bërë në gjuhën maqedonase, shkatërrimi i arsimit shqip që nga Struga e deri në Kumanovë, lejimi dhe stimulimi i shkatërrimit të UT-së nga vetë shqiptarët, racizmi ndaj shqiptarëve në pishinën e Shkupit, objekt ky që në pronë të Qeverisë, rrahja në Nerez e grave dhe fëmijëve shqiptarë dhe "dënimi" me liri i aktorëve të këtij akti qyqar që zhvillohej para syve të policisë…

Dobësimi i votës shqiptare
Meqenëse këto akte politikanëve tanë ju dukeshin se janë në përputhje me Marrëveshjen e Ohrit, Gruevski shkoi edhe më tutje dhe mori miratimin e partive shqiptare edhe për shumë vendime tjera që dobësonin pozitën e shqiptarëve në këtë shtet. Ata e përkrahën kryeministrin kur këtij i duhej të dobësonte rolin e votës shqiptare dhe në vend të censusit prej 50, i dhanë atij të drejtë ta reduktojë atë në 40 për qind. Nëse më parë numri i votuesve në një zonë elektorale mund të dallohej nga zona tjetër me + - 3 për qind, që dmth 6 për qind, liderët tanë i thanë OK kërkesës së Gruevskit që dallimi mund të shkojë deri në +-5 për qind, që dmth në 10 për qind. Me këtë automatikisht ata pranuan që shqiptarët në Parlament të kenë prej 2 - 4 deputetë më pak se numri real që do të duhej të kishin nga numri i votave. Ata i dhanë Gruevskit edhe tre mandate deputetësh që të mund t'i zgjedhë me votat e diasporës së shpërndarë maqedonase.
Për të gjitha këto vendime politike të theksuara më lartë, gazetarët tanë me kohë kishin informuar opinionin, por ka munguar reagimi i shoqërisë shqiptare. Në vend të tyre, me shkrimet e gazetës KOHA janë marrë më shumë diplomatët dhe misionet e tjera ndërkombëtare në vend. Shembull për këtë është numri prej 200 mijë votave fiktive, me të cilat zakonisht manipulojnë partitë maqedonase, për të cilën heshtin partitë shqiptare. Pas argumentimit të pohimeve tona, kjo u mor në konsideratë nga Misioni vëzhgues i OSBE-së, i cili i dha për obligim kësaj qeverie që ta pastrojë listën e votuesve deri në zgjedhjet e ardhshme.

Armatosja për paqe
Paralelisht me këtë shkatërrim të shqiptarëve në Maqedoni, Gruevski bleu tre helikopterë për nevojat e forcave policore, duke i pajisur ato me armatim super modern. Përveç shqetësimit të gazetës KOHA dhe diplomatëve të huaj në vend, për këtë dukuri nuk u mërzitën aspak politikanët tanë shqiptarë, të cilët heshtën edhe blerjen e 200 transportuesve luftarak po nga kjo qeveri. Askush prej tyre një herë nuk e shtroi pyetjen, për çka do t'i përdorë kryeministri Gruevski këto armë.

Enciklopedia 3 vjeçare
Kjo është vetëm një pjesë e enciklopedisë 3 vjeçare e politikës antishqiptare të kryeministrit Gruevski, i cili çuditërisht vazhdon të ketë përkrahje, herë nga njëra, e herë nga partia tjetër shqiptare. Më pastaj liderët shqiptarë të Maqedonisë, si në Prishtinë ashtu edhe në Tiranë priten njëri pas tjetrit me nderimet më të larta nga politikanët dhe autoritetet shtetërore të këtyre dy vendeve, duke legjitimuar kështu në mënyrë indirekte edhe politikën antishqiptare që udhëhiqet nga Shkupi dhe që kamuflohet nga pushtetarët tanë. Jorastësisht mungon edhe vendosja e marrëdhënieve diplomatike me Kosovën, ndaj për këtë shkak Maqedonia përbuzë presidentin e Kosovës, Fatmir Sejdiu, dhe në fund e gjithë kjo kurorëzohet me një enciklopedi maqedonase, ku sipas Gruevskit, shprehen pikëpamjet e maqedonasve ndaj gjithë të tjerëve, në këtë rast ndaj shqiptarëve në Ballkan, si dhe amerikanëve dhe britanikëve, gjegjësisht NATO-s.

Lidhjet serbe
Prej ardhjes së Gruevskit në krye të Qeverisë, afër tij është instaluar krejt rryma proserbe që ekziston në këtë shtet. Afër tij është Llatasi, i cili dikur përkrahte djegien e Ambasadës amerikane në Shkup, pranë tij janë profesorët Shkariq, Bllazhe Ristovski dhe bija e tij, deputetja Liljana Popovska, afër tij janë antishqiptarët Vanço Shehtanski, Todor Petrov, Partia Radikale Serbe, këtu janë lidhjet e ripërtërira me Shërbimet Sekrete Serbe, këtu janë takimet e shumta të fshehta të qeveritarëve në Beograd. Me një fjalë, afër tij janë gjithë armiqtë e shqiptarëve, NATO-s dhe BE-së. Por, aty është edhe vetë Gruevski, i cili dikur ishte këshilltar në Qeverinë e Beogradit.
Për këtë shkak, nëse duan të mbijetojnë, shqiptarët në Maqedoni duhet të ndihmohen nga Prishtina dhe Tirana. Gruevski ka forcuar policinë, ka forcuar armatën, por edhe ka dobësuar si asnjëherë më parë shqiptarët në këtë shtet. Të shpresojmë se lufta të cilën po kërkon ta fillojë, do të fitojë përgjigjen e duhur si nga shqiptarët në rajon, ashtu edhe nga bashkësia ndërkombëtare, ku disa prej ambasadorëve, me inferioritetin e treguar ndaj këtyre problemeve, bashkë me partitë shqiptare, ndihmuan në krijimin e një "monstrumi" i cili do t'i vejë zjarrin Ballkanit.

Lirim Dullovi

Sulmi i ekstremistëve maqedonas ndaj shqiptarëve të lagjes Nerez të Shkupit dhe rrahja brutale e grave dhe fëmijëve shqiptarë, edhe atë në shtëpitë e tyre, është shembulli më tipik për demokracinë në këtë shtet. Të trimëruar dhe të mbrojtur nga shteti, komitat-kopila të veshur me fanellat e rrugaçëve të komitëve, erdhën në numër prej 200 personave dhe ia mësynë shqiptarëve të Nerezit, duke ushtruar terror të paparë. Gjithë ky vandalizëm ndodhi në mesditë në qendër të Shkupit, edhe atë në praninë e forcave të policisë, të cilët në atë momente po bënin spektatorin. Nga 200 cuba që sulmuan shqiptarët e pambrojtur, ministresha Jankullovska pohoi se policia e saj me mision vëzhgues në këtë rast, ka dyshuar vetëm 8 prej tyre, të cilët do të fitojnë nga një padi xigluese, shkaktim të dhunës. Dhe natyrisht, këtë sulm qyqar të qyqeve që votojnë VMRO-në të veshur me petkun sportive, nuk e dënuan asnjë nga partnerët e Ahmetit në koalicion qeveritar. Kryeministri Gruevski, i cili në vend të viktimave të Nerezit, nga frika për rejtingun e tij në bastionin e VMRO-së në Lisiçe, nga edhe erdhën në Nerez 200 cubat e komitëve, zgjodhi të vizitojë Strugën. Ai ende ka dilema se kush i pari ia nisi kësaj pune të pistë.
Ai si duket i ka besuar ekspoziturës së tij në krye të KF.Vardar, Vçno Shehtanski, i cili u tha mediave se komitët paskan qenë të provokuar, dhe sipas kësaj logjike, ata nga lagjja Lisiçe, (çerdhe kjo e VMRO-së) që gjendet në anën tjetër të Shkupit, paskan parakaluar në Nerez dhe qenkan ngacmuar nga nënat shqiptare dhe fëmijët e tyre, të cilët nuk i paskan pritur me lule në rrugë. Për këtë shkak, sipas tij, edhe dajaku paska qenë i merituar. Do të pajtoheshim me këtë konstatim, sikur i njëjti të ndodhte në civilizmet barbare, të cilat Evropa e bashkuar i ka braktisur me shekuj. Dhe pikërisht këtu qëndron edhe absurdi. Ky mentalitet i Shehtanskit të cilin e ndanë edhe kryeministri Gruevski që drejton këtë shtet, në formën më të egër ka institucionalizuar intolerancën ndëretnike dhe ndërfetare në këtë shtet multietnik. Nëse për Marrëveshjen e Ohrit thoshim se i dha fund konfliktit të vitit 2001, sot lirisht mund të themi se ajo po shndërrohet në Marrëveshje për armëpushim. Kjo politikë e cila mbijeton falë flijimit të idesë së shqiptarëve për shtetin e tyre etnik, tani për kurban po kërkon edhe flijimin e Marrëveshjes së Ohrit. Dhe gjithë kjo ndodhë para syve të përfaqësuesve shqiptarë në Qeveri dhe diplomatëve ndërkombëtarë, që edhe pas 8 viteve kanë mirëkuptim për politikat që nga buxheti i përbashkët mjetet u takojnë vetëm maqedonasve. Qoftë në arsim, në kulturë, në ekonomi, në infrastrukturë, në informim, në sport, diskriminimi ndaj shqiptarëve vazhdon me të njëjtin intensitet. Nuk kanë të ndalur edhe të burgosurit politik shqiptarë. Edhe në këtë mandat, si dhe në mandatet tjera qeveritare, burgjet po mbushen me shqiptarë terroristë, që siç thoshte një kolegë- gazetar, ky mentalitet i institucionalizuar maqedonas i konsideron gjithë shqiptarët si diell-zaptues, lumenj-shterrës, si shkëmbinj-shkulës e çka jo tjetër. Dhe populli hyjnor maqedonas, i prirë nga i dërguari i Krishtit, Nikolla Gruevski, për këtë politikë që po afron Maqedoninë drejt trazirave dhe zhbërjen përfundimtare të Marrëveshjes së Ohrit, me këtë edhe të Maqedonisë, po shpërblehet me liberalizim të vizave, me mundësi për hapjen e negociatave për anëtarësim me BE-në si dhe me mundësinë e anëtarësimit në NATO. Çmimin për këto aspirata të Maqedonisë së Gruevskit po e paguajnë shqiptarët, të cilët duhet të heshtin edhe kur u ndalohet të freskohen në pishinat e ndërtuara nga mjetet e buxhetit. Ata s'duhet të bëjnë zë edhe kur fëmijëve të tyre u mohohet e drejta për shkollim të garantuar ligjor në gjuhën amtare (Idrizova dhe Mjekësia në Shkup). Ata duhet të durojnë që nga 92 shkolla, vetëm dy të mbajnë emrat e figurave shqiptare. Sipas këtij mentaliteti, një vit është pak për fillimin e zbatimit të atij far ligji të kontrabanduar për gjuhën shqipe. Edhe në njësitë speciale policore e ushtarake, shqiptarët edhe më tej duhet të jenë të kënaqur që po marrin pjesë, së paku si klientë.
Për Gruevskin dhe të tjerët si ai, vlen parimi "Ne shtet tjetër nuk kemi, Maqedonia është shteti i vetëm i yni". Me këtë formulim ata ua bëjnë me dije shqiptarëve që të ndihen si mysafir, që shtëpinë e kanë diku tjetër- se kanë edhe ndonjë shtet tjetër, si Shqipëria, Kosova etj. Dhe, këtë shqiptarët, nëpërmjet përfaqësuesve të tyre që dinë ta mbajnë fjalën si burrat ndaj cubave të VMRO-së, por jo edhe ndaj atyre që i sollën në ato pozita, po durojnë për qëllime të ulëta dhe personale shkeljen e të drejtave elmentare të popullit të tyre. E dëshmuan edhe dje me qëndrimin rreth ligjit për parlamentin, ku në vend që ta avancojnë gjuhën shqipe, ata zgjodhën të jenë shërbëtorë të Gruevskit, të cilin po e përjetojnë si Firreri i tyre. Frikacakë dhe injorantë që kanë harruar kush janë, çka janë dhe pse frymojnë. Megjithatë të mençur për vetveten dhe karrierat e tyre afatshkurte politike. Tajmingun i zgjedhur për t'ia bërë hyzmetin e radhës Gruevskit ishte më se i qëlluar. Në vend të shqipes, qytetarët shqiptarët po shërojnë plagët e terrorit në Nerez dhe po mundohen ta mbajnë nën kontroll revoltën e shkaktuar nga kjo politikë e cila po shpërblehet në vazhdimësi me aleatë shqiptarë në Qeveri dhe me karrota të njëpasnjëshme nga bashkësia ndërkombëtare.